SUZANNE
getuigenis van Suzanne tijdens een klanksessie

Suzanne vertelde me hoe sterk, krachtig en powerful haar klank voor 'grenzen' was geweest. Die oefening had ik haar net gegeven.

​

'Het was mindblowing geweest. De klank was zooo sterk, zonder onderbrekingen, zonder aarzelingen, rechtlijnig, recht op het doel af zeg maar.' Zo beschreef ze het. Ze kon zelfs minutenlang doorgaan, alsof ze geen adem meer hoefde te halen. De buik strak en vasthoudend. 'Mindblowing van haar eigen powerful power'.

​

Ik vroeg haar welk gevoel haar dat gaf.

​

'Ik was gewoon mega trots op mezelf!'

en alsof ze ook dat nog extra kracht moest geven voegde ze toe:

'Ik was echt ongelooflijk trots op mezelf. Ik hoorde een stem die zei 'waw, dat was echt een krachtige klank, bedankt om dit te delen'. Ik besefte dat ik echt een powermadam ben. Die wél grenzen kan stellen en dat ook mag doen!'

​

'Jaaa ... mooi. Maar je zegt 'was'. Is dat trotse gevoel er nu niet meer?

​

'Neen ...'

Ik voel meteen haar hele energie keren.

'Want nu besef ik, dat ik helemaal niet zo powerful ben. Dit was niet mijn klank. Zo klink ik niet. Zo ben ik niet ...'

'Je kan harde grenzen maken of zachte ... Dit was mijn harde grens.'

​

Ik knikte.

​

'En toen kwam er een nieuwe zin in mij op ... zei ze

I feel like a queen

while i'm yelling like a president'

​

En op het moment dat ze haar eigen bedachte quote luidop uitsprak, brak ze en stroomden de tranen over haar wangen. Suzannes moeder was altijd hard geweest, héél hard, maar ze was nooit powerful geweest.

​

Suzanne was powerful, maar uitte het enkel hard.

De prikkeldraad, de baricaden, de wapens en de bunkers mochten nu zachtjes verdwijnen. Verzachten in bere armen en glitterwolken. 

​

​