Faalangst, straalangst, bindingsangst, verliesangst, liefdesangst, voelangst, succesangst, dierenangst, sociale angst, telefoonangst, spreekangst, verlatingsangst, groeiangst, eigenwaardeangst, authenticiteitsangst,...

​

Er zijn evenveel angsten als er soorten pralines bestaan. En lekker of niet, niemand van ons ontsnapt er aan. Iedereen loopt wel met een paar verschillende smaakjes in zijn buik rond.

​

En net zoals met pralines, gaat het natuurlijk om de vulling. De buitenlaag is veelal hetzelfde. Trillen, zweten, twijfelen, hartkloppingen, ... je kent het wel. Alles van wit wegtrekken tot fondant aanlopen. Maar die vulling, daar zit de essentie. Welke ingrediënten zitten er daar? En ook al is de binnenkant zacht bedoeld, als de angst stroopt dan blijft die plakken.

​

Die angsten zijn er niet zomaar. Ze beschermen zorgvuldig de waardevolle en kwetsbare vulling van je authentieke zelf, en van jouw innerlijke kind. En ook als jij vindt dat het wel wat minder heftig mag, is er een reden waarom de binnenkant zo angstvallig beschermd moet worden. Daar zit een heel verhaal onder.

​​

​

Ik nodig je uit. In het verhaal van 'Westenwindkind'.
Voel maar. Wie krijst, gilt of fluistert er in jou.

Vandaag hoeft er niks. Blijf maar gewoon even. Samen een kopje thee drinken...
Lezen. Voelen. Zijn. Voor nu is het even genoeg.

​​