Wat mag bloeien
- Els

- 23 mrt
- 1 minuten om te lezen
De huidige tijden zijn heftig. Deze uitdagingen vragen om verzachting, vertragen en vertrouwen.Zo nam ik de voorbije weken wat vakantie- en bezinningstijd. Op het ritme van de zon, tussen het werk door. En dat bracht me weer maar eens de nodige inzichten...
Als twaalfjarige was ik al gefascineerd door kruidengeneeskunde. Eetbare bloemen en kruiden. Zalfjes en tincturen leren maken. Ik studeerde het zo'n kinderencyclopedie. Echter speelde ik dat gaandeweg helemaal kwijt. Zo erg zelfs dat ik ooit apotheekassistent werd. Ik kwam er natuurlijk al gauw achter dat daar helemaal geen ruimte meer is voor de kracht van de natuur... Laat staan dat er nog zalfjes en tincturen worden gemaakt.
Zo zie je maar, hoe ver een mens kan afdwalen van zijn essentie. We zijn de klok rond druk, streven naar bezit, laten ons leiden door ons denken en verliezen de kracht van onze intuïtie en innerlijke natuur. En wanneer de vijftig nadert weten we niet eens meer wie we echt zijn. Wat onze unieke kerntalenten en kernwaarden zijn. We draaien vast in de patronen waarvan we zelfs niet meer beseffen dat ze er zijn.En zeulen elke dag onze emotionele rugzak met ons mee...
Ik nodig je uit
Om eens stil te staan
Te genieten van de lente
En van een bloemenontbijt
Voel eens wat het met je doet
En welke boodschap er naar je toe komt.
Maakt dat jou onrustig? Kom dan eens langs. We doen het samen. Wat niet meer bloeit mag losgelaten worden.




Opmerkingen